BIOGRAFIJA


Brenine pesme “Sitnije, Cile, sitnije”, (u Grivinoj verziji “Sitnije, sestro, sitnije”) čiji spot, a potom i istoimeni singl, u izdanju zagrebačkog “Jugotona”, a uz podršku novosadske novinsko izdavačke kuće “Forum – Marketprint”,  u vrlo kratkom roku stavlja “Grivu”, 1983 godine, u sam vrh Jugoslovenske rok scene.
“Novosađani su napravili uspešnu hevi-metal parodiju na Brenin evrovizijski debakl “Sitnije, Cile, sitnije”. Singl je štampan u 120 000 primeraka, što svakako pokazuje”Jugotonov” osećaj za diskografski bum. Čak je i album Zdravka Čolića kasnio zbog ovog singla.”
– Rajko Dvizac, “Radio TV Revija”

Prva LP ploča,
“Kog sam đavola tražio u tebi”

(u postavi: Zlatko Karavla – vokal, Josip Sabo – gitare i vokal,  Janoš  Kazimić – bubnjevi, Đorđe Jovanović – bas gitara, Laslo Novak – klavijature i gost u pesmi  „Ti si lija , ti si zmija“,  Nenad Milosavljević, Neša,  iz niške grupe  „Galija“ – usna harmonika. Snimatelj Ivica Vlatković a producent Karolj Kovač ) u maju iste godine, dostiže zlatan tiraž. Beskompromisni  i čvrst rok, upečatljivi tekstovi  i energija koja prati ovaj materijal, po mišljenju nekih rok kritičari spada u antologiju Jugoslovenskog roka.
U živim nastupima Griva, pokazuje da se radi o vrsnim izvođačima, sposobnim da ostvare odličnu komunikaciju sa svojom publikom.
Pune dvorane, odlični  koncerti i česta gostovanja u medijima, grupu učvrćuju na top listama. Balada,”Svega će biti al’ nas nikad više”, postala je standardni repertoar mnogih izvođača, a hit “Sitnije, sestro, sitnije”, nadmašuje u popopularnosti originalnu Breninu verziju.
“Preokrenuti  ćurak nacionalnom novokomponovanom hitu br.1 zaista je dobra dosetka,pa jos kad je doslovno sprovedena i HM-fazon i pravilno poturena medijima…ostaje da vidimo hoće li biti odskočna daska velikog uspeha Grive”.
– Dragan Kremer, “Džuboks”

Griva kreće na veliku Yu turneju sa grupom “Divlje Jagode”, ali posle desetak koncerata se odlučuje da nastavi samostalno.
“…Griva je bila support band na  nekoliko koncerata “Divljih Jagoda” i pred nastup u Zrenjaninu Sead Lipovača je lično obavestio momke da više nisu “poželjni” (očigledno da je Griva pretila da postane zvezda turneje).”
– Branislav Rašić, “Rock”

“Novosađani su najistaknutije nove snage …”
– “Politikin Zabavnik”

“…njihov album prvenac sadrzži korektan hard-rok materijal, koji, kao što smo napomenuli, koncertno može da zvuči veoma uzbudljivo”
– A. Gajović, “Politika Ekspres”

“Griva je bila sjajna i očito da je ITD-ovci gotive više od Lepe Brene.”
– “ITD”
Nastupi u inostranstvu, koncert u beogradskoj hali “Pionir”, sa svetskom atrakcijom, “Motorhead”, ozbiljno podcrtavaju uzlaznu liniju uspeha grupe. Na žalost,

POZIV MENADŽERA GRUPE

“Motorhead”,
da im se “Griva” pridruži na velikoj evropskoj turneji, iz objektivnih razloga momci iz benda, odbijaju.
“Momci iz novog Sada, koje pamtimo po obradi velikog Breninog hita nastupali su na svojoj opremi, koja je na brzinu postavljena ispred “zidova” sačinjenih od “Marshall” pojačala i, naravno, bili namenjena “Motorhedu”.Griva je časno otprašila svojih pola sata svirajući uglavnom numere sa svog prvog LP-a. …ne može se reći da razglas nije bio dobar, bio je izuzetan, slušali smo Grivu.”
– Srđan Marjanović, “ITD”

Novi materijal za drugi LP, pod nazivom
“Nisi ni ti anđeo”,

sa obradom poznate pesme “I love Rock en.. Roll”, .. Joan Jett .. ( u Grivinom prepevu, – ” I law Miroslaw” ) “Jugoton” odbija, sa obrazložzenjem da nije dovoljno komercialan.
Nespremna na ovakve iznenadne obrte, grupa posle gostovanja na  “Subotičkom festivalu 1985”, prestaje sa radom.
Materijal ipak nezvanično izlazi u izdanju novosadske “Panonije koncert”, ali ga ne prati klasična koncertna i reklamna aktivnost.
Pevač Grive,  Zlatko Karavla i pevač grupe “Divlje jagode”, ( tada još nezvanično, novi član grupe “Bijelo Dugme” ), Alen Islamović, na trenutak skreću pažnju provokativnom obradom pesme “Kaljinka”, koja govori o ekološkoj katastrofi nakon eksplozije atomske centrale u Černobilu, u Maju 1986 godine.
Na intervenciju nekih političkih struktura i same ruske ambasade, zabranjuje se emitovanje ove pesme, a prekida se i snimanje video spota.
Ipak, ova pesma će mnogo uticati na pevača Zlatka, koji krajem 1986 ulazi u studio sa novim idejama i saradnicima ( Zoran Bulatović gitare I bas, /ex Luna, Pekinčka Patka i Laboratorija Zvuka/, Nasko Budimlić /Divlje Jagode/  I Aleksandar Lokner, /Bajaga I Instruktori/ )  za samo 56 sati studijskog rada, stvara, verovatno i najbolju “Grivinu” ploču.
Beogradski “Jugodisk” postaje izdavač a pesma

“Vojvodino, Vojvodino što si tako ravna”,

postaje veliki hit i vraća grupu u vrh, na mesto, koje joj nesumnjivo pripada.
I dalje čvrst rok, prošaran vojvođanskim motivima, daje specifičan i originalan zvuk naročito istaknuto u udarnoj pesmi, dokazavši da uspeh predhodne ploče nije bio slučajan.
Sam omot ploče, na izložbi rock omota u Londonu, dobija laskava priznanja za orginalno grafičko rešenje i nalazi se u kolekciji najatraktivnijih svetskih rok omota.
“Sam omot je jedan od najluksuznijih u dosadašnjoj produkciji i domaćoj diskografiji.”
– K. Milenković, “Dnevnik”
U novoj postavi  ( Zlatko Karavla  – vocal, Zoran Bulatović, Bale – gitara, Vojislav Vilić – gitara, Momčilo Bajac – bas i Predrag  Janičić – bubnjevi. Snimatelj Milan Ćirić, producent  Zlatko Karavla ) grupa zvuči još bolje i atraktivnije te kreće na prvu promocionu turneju, po mestima širom Jugoslavije.
“…novosadska grupa “Griva” oglasila se novim albumom, koji je, u mnogome zahvaljujući hitu “Vojvodino, što si tako ravna”, za kratko vreme izvojevao mesto na listama najslušanijih ploča.”
– M. Bilić, “Radio TV Revija”

“Ovo je jedna nova “Griva”, sa svim onim obeležjima koja su nekada krasila ovaj sastav”.
– A. Gajović, “Politika Ekspres”

Pesme: “Vojvodino što si tako ravna”, “Devojka biserne kose”, “Istambul”, “Februar je mesec u znaku mačora”, ne silaze sa radio talasa, a balada “Još mislim na nju”, u susednoj Mađarskoj, u prepevu, postaje veliki hit i više od 90 dana ne silazi sa top lista, a pojavljuje se i na kompilaciji od deset najpopularnijih pesama za tu godinu.
Nastupi u sarajevskoj “Skenderiji”, beogradskoj “Marakani” i “Taš-u” i niz koncerata po celoj Jugoslaviji, čine da

“Griva” ponovo blista

punim sjajem stilski iskristalisanom, tečnom i melodičnom svirkom, lako upamtljivim upečatljivim refrenima.
“…rok u pravom smislu reči.”
– O. Tvrtković, “Oslobođenje”

“Griva je grupa koja je zaista pridobila probirljivu sarajevsku publiku.”
-V. Đorem, “Oslobođenje”

“Zvezde festivala su, nesumnjivo bile grupe Griva i Osmi putnik”
– J.Janković, “Rock”

“Trenutno među najatraktivnijim i među uzbudjujućim hard-hevi grupama..”
– J.J. “Dnevnik”

“PGP RTB, poziva grupu “Griva” u svoje jato i 1988 godine, na tržištu se pojavljuje nova LP ploča pod nazivom,
“Što te tata pušta samu”

Od deset pesama sedam su Zlatkove, a tri  pevača “Bijelog dugmeta”, Alena Islamovića.(
Zlatko Karavla – vokal , Zoran Maletić, Zox, – gitare, Vojislav Vilić, Voja – gitare, Momčilo Bajac, Moma – bas, Aleksandar Lokner, Lokac – klavijature , Predrag Janičić, Buca – bubnjevi, Rex Ilusivii – emulator II +   -, Ivan Fece, Firči, bubnjevi. Snimatelj Milan Ćirić, producent Miša Berar)
Griva se i dalje bavi svakodnevnim temama, sa obaveznim, već očekivanim, šaljivim, dvosmislenim tekstovima, jakim baladama, perfektnom svirkom i modernom produkcijom. Pesmi “Nekad sam mogao tri puta na dan” na nekim stanicama je zabranjeno emitovanje, ali u živim nastupima staje po popularnosti, rame uz rame sa pesmom “Vojvodino što si tako ravna”. U maju 1988, Griva ( u postavi  Zlatko Karavla  – vocal, Zoran Maletić, Zox – gitara, Vojislav Vilić – gitara, Momčilo Bajac – bas, Senad Jašarević – klavijature  i Predrag  Janičić – bubnjevi. ) rnastupa na internacionalnom festivalu u Mađarskoj, kao zvezda programa a ovacije publike i reakcije rok kritičara, pokazuju da rock en’ roll, koji svira Griva, nema ni jezičkih barijera.
TV i Radio Budimpešta prenose koncert uživo, a po povratku “Griva” u prepunoj “Ledenoj dvorani” novosadskog “SPENS-a”, pravi promociju svoje nove ploče.
Kao gosti se pojavljuju grupe: “Sing, sing, singers” /Novi Sad/, “Osmi putnik” / Split/, Viktorija /Beograd/ i Alen Islamović /Zagreb/.

“Zvezda večeri “Griva” u skladu sa statusom koji im ucvršćuje i ovaj treći album, imali su najbučniju podršku publike.”
– V. ŽIvković, “Dnevnik”

“…”Griva” raste.”
– “Politikin Zabavnik”

“…Zlatko je pokazao sa svojom “Grivom” da može mnogo da pruži.”
– A. Pavlović, “Dnevnik”

Griva snima nekoliko specijalnih TV emisija, što grupi donosi još više publiciteta i novih pristalica.
Grupa je 1989, na velikoj Yu turneji, koja će, na zalost, biti i poslednja.
1990 godine gitarista Zox odlazi, na služenje vojnog roka, a  Zlatko ostaje bez oca, što utiče da se ekipa koja je bila na vrhuncu svoje popularnosti, nažalost, neće nikad više okupiti.
Početkom 1991 godine, Zlatko se uz pomoć  starog člana grupe, Mome Bajca i novih saradnika (Miroslava Maletića – bubnjevi I solo gitare, Siniše Cvetkovića – klavijature I bas. Snimatelj Peđa Pejić, producent Zlatko Karavla)  upušta u snimanje novog materijala. U vreme i pod uticajem bolnog raspada Jugoslavije, posle više od godinu i po dana isprekidanog studijskog rada 1992 se pojavljuje, novi LP, pod nazivom

“Pij, jedi, veseli se”
“Zlatko i njegovi kompanjoni su pravi rokeri, verni tvrdom roku i standardnim gitarskim rifovima.”
– D.S. “Radio TV Revija”

“Griva je najznačajnija vojvođanska rok grupa.”
-A.G. “Večernje novosti”

Teško vreme puno političkih previranja, i raspad države, utiču da ova ploča, sa devet veoma zrelih i kvalitetno urađenih pesama, ostaje usamljena na muzičkom, rok, nebu. Grupa snima samo dva video spota, ali se uzivo, ne pojavljuje.
Privatna izdavačka kuća “Megaton” iz Novog Sada, objavljuje ovaj materijal, kako bi se izbeglo eventualno cenzurisanje nekih tekstova.
Nakon par solističkih nastupa, Zlatko se povlači u studio gde se bavi komponovanjem i produciranjem raznih izvođača.
Ipak  2002 godine, beogradska izdavačka kuća One Records  objavljuje Grivinu

CD kompilaciju
“Samo najbolje “

Sa jednom novom baladom (“Gde sam to pogrešio”) i 17 starih kompozicija, Griva ponovo skreće pažnju medija, da bi u decembru iste godine, na insitiranje mnogih vernih obožavalaca  ponovo zasvirala.
U “Studiju “M”  Radio Novog Sada, te večeri, 18. decembra 2002. u sat i po vremena, verna publika, ona koja je sa Grivom od prvih dana daleke 1983. godine, ona koja je Grivu upoznala krajem osamdesetih, kada je novosadska grupa uz Divlje jagode bila najbolji “teški rok” bend u Jugoslaviji, onoj “od Vardara do Triglava”, i oni mladi fanovi koji Grivu znaju po njihovoj najpoznatijoj pesmi, onoj po kojoj je koncert i dobio ime “Vojvodino, Vojvodino, to si tako ravna”, svi zajedno, njih preko 1000, uzivali su u najboljim pesmama i hitovima ove grupe.Na sceni je istovremeno bilo i po 20 muzičara, desetak gitara, udaraljki, lasersko osvetljenje, a ceo koncert sniman je kamerom sa krana, koja je, kao da prati taktove vrsnih vojvođanskih muzičara i sama “lebdela” iznad scene u ritmu muzike. Čulo se te večeri “Nekad sam mogao triput na dan”, “Što te tata pušta samu”, Srećan ti rođendan”, “Istambul” i mnoge druge pesme, a za kraj je, naravno, ostavljena naslovna, “Vojvodino, Vojvodino, što si tako ravna”.
– Branislav Baturan

Griva je napravila koncert za pamćenje u Studiju “M” u Novom Sadu, gde je Zlatko pozvao sve bivše članove benda kao i novosadskemuzičare sa kojima je sarađivao. (Zlatko Karavla – vokal , Momčilo Bajac, Moma – ac. & el. Guitar, Zoran Maletić, Zox – ac. & el. Guitar, Vladimir Opsenica – ac. Guitar, Predrag Janičić, Buca – bubnjevi , Miroslav Maletić, Kića – bubnjevi , Vladimir Samardžić – bas, Đorđe Jovanović, Đuka – bas, Aleksandar Kravić –bas, Emil Saks -klavijature , Senad Jašarević – klavijature , Siniša Cvetković, Ludvig – klavijature , Josip Sabo, Joca – prateći vokal , Svetlana Palada, ~Mikro C~ – prateći vokal , Gloria – prateći vokal , Uroš & Bane Šećerov – percussion, Ravnica – tamburaški orkestar, grupa Apsolutno Romantično, Vince Olah –violina, Velja Macut – glumac , Musical quartet of N.S. Academy )
“Čulo se te večeri “Nekad sam mogao triput na dan”, “Što te tata pušta samu”, Srećan ti rođendan”, “Istambul” i mnoge druge pesme, a za kraj je, naravno, ostavljena naslovna, “Vojvodino, Vojvodino, što si tako ravna”.
– Branislav Baturan

Griva je napravila koncert za pamćenje u Studiju “M” u Novom  Sadu, gde je Zlatko pozvao sve bivše članove benda kao i novosadske muzičare sa kojima je saradjivao, da sviraju stare pesme u malo opuštenijim aranžmanima, uz podršku gudačkog I tamburaškog orkestra.
Material sa ovog koncerta se našao na CD  kao i DVD-u.
2003 godine, Griva nastupa  na novosadskom “Moto skupu” u kameničkom parku nakon kojeg grupa ponove prestaje sa radom.
Zox odlazi u Las Vegas gde počinje uspešnu muzičku karijeru. Drugi gitarista, Vlada Opsenica u Ukrajini postaje najbolji i najtraženiji gitarista. Moma i Zlatko predaju na fakultetu za menadžment koji Zlatko napušta 2005, da bi se posvetio samo muzici.
2010 na poziv mladog novosadskog  benda “Autostoperi”, Zlatko počeo da pravi odlične gostujuće nastupe svirajući i Grivine pesme, da bi uz par personalnih promena, tu postavu pretvorio u novu Grivu.
2013 objavljuju singl “Opet ću po svom”,  (Zlatko Karavla – vocal, Aleksandar Gabrić- gitara, Momčilo Bajac – bas, Dejan Šarković – bubnjevi ) kao najavnu novog muzičkog materijala.